مقدمه
آسيبشناسى تربيتى مهدويت، يكى از مصداقهاى بحث عامترى است كه از آن، به عنوان آسيبشناسى در تربيت دينى ياد شده است . براى توضيح اين كه مقصود از آسيبشناسى تربيتى مهدويت چيست، نخستبايد به جنبهى تربيتى مهدويت اشاره كرد . اعتقاد به وجود و ظهور امام مهدى (عج)، از جملهى اعتقادات اسلامى و شيعى است و همچون ساير اجزاى اين اعتقادات، لوازم تربيتى معينى بر آن مترتب است . بر اين اساس، مهدويت، تنها مسالهاى اعتقادى نيست، بلكه از بعد تربيتى نيز برخوردار است . هنگامى كه ما مشخص مىكنيم بر اساس متون روايى، اعتقاد به وجود و ظهور مهدى (عج)، ضرورى است، مجموعهاى دانشى را براى افراد فراهم نمودهايم . اما هنگامى كه اين مجموعهى دانشى، به همراه خود، تحولات هيجانى، عاطفى و عملى معينى را ايجاد مىكند كه ضمن آن، افراد مىكوشند خود را براى ياورى امام مهدى (عج) مهيا سازند، چهرهى تربيتى مهدويت آشكار مىگردد .
به نقل از سایت http://www.imammahdi-s.com
ادامه مطلب...
مسالهى مهدويتبه خاطر ابعاد متعدد آن از منظرهاى مختلف و زواياى گوناگون قابل بررسىاست . مىتوان آن را از جنبههاى اعتقادى، (1) تاريخى، (2) فلسفهى تاريخ، (3) روانشناختى، تربيتى، اجتماعى و . . . مورد كنكاش و بررسى قرار داد . نوع رويكرد به مساله و تعيين حوزهى بحث و زاويهى ديد براى اتخاذ روش مناسب با آن حوزه و به دست آوردن نتايج صحيح و پرهيز از اشتباه ضرورتى تام دارد .
به نقل از سایت http://www.imammahdi-s.com
ادامه مطلب...
وظايف منتظران
در روايات، براى انتظار فرج، ثوابهاى زيادى، بيان شده است.
«المنتظر لامرنا كالمتشحّط بدمه فى سبيل اللّه»(1) و «افضل اعمال شيعتنا انتظار الفرج»(2) به گونهاى از اين فضيلتها اشاره دارد.
با دقت در اين روايت و روايات مشابه روشن مىشود كه در فرهنگ اهل بيتعليه السلام، انتظار نه صرفاً يك حالت روانى، بلكه از مقوله عمل شمرده شده است، پس اگر انتظار، يك عمل است، منتظر هم بايد عامل باشد.
ادامه مطلب...
امامعصر، عليهالسلام از منظر پروفسورهانرى كربن
تاريخ
دانش شرقشناسى عموما با تحريفها، كتمان حقايق و نوعى بىانصافى همراه
بوده است. اما در اين ميان گاهى برخى چهرههاى شاخص شرقشناسى، در مواجهه
با منطق مستحكم برخى انديشههاى شرقى، شيفته آنها شده، به آن گرايش و ميل
باطنى و ايمان قلبى يافتهاند. مرحوم پرفسور "هانرى كربن"، ايران شناس
مشهور فرانسوى از جمله اروپاييانى است كه در دوران زندگى علمى خود، در پى
گذر از انديشههاى وجود شناختى انديشورانى همچون "هايدگر" و "ادموند
هوسرل"، با حكمتشرقى شيعى آشنايى حاصل كرده و به دنبال مطالعات چندين
ساله، به وجود مبارك امامعصر، عجلالله تعالىفرجهالشريف، و
معنويتبىبديل ساير ائمه شيعه، عليهمالسلام، تمايل قلبى، و يقين عينى و
عقلانى يافته است.
به نقل از سایت http://www.imammahdi-s.com
ادامه مطلب...
قبل از آنكه به پاسخ اين پرسش بپردازيم توجه به اين نكته لازم است كه هدف ما در پاسخگويي از اينگونه پرسشها اثبات اين حقيقت است كه عقائد اسلامي و معتقدات ديني ما بر خلاف موازين علم و عقل و يا بعبارت ديگر (( محال )) نيست ، بلكه ممكن و معقول است و ترديدي نيست كه اگر امكان علمي و عقلي موضوعي ثابت گرديد آنگاه همان موضوع بوسيله فردي كه پيامبري او باتكائ ادله قطعي و روشن براي ما ثابت شده بعموان (( يك اصل اعتقادي و مذهبي )) تعليم داده شود بايد آن را پذيرفت و بر طبق آن معتقد گرديد زيرا يك فرد راستگو و يك پيامبر آسماني موضوعي را تعليم داده كه از نظر علم و عقل در شمار ((محالات )) و امور غير ممكن نيست بلكه امريست معقول و ممكن ، با اين حساب انتظار ما ازعلم تنها اثبات(( امكان)) موضوع مورد بحث است.
به نقل از سایت http://www.imammahdi-s.com
ادامه مطلب...
ظهور مهدى منتظر و رجعت
برخى ناآگاهان چنين پنداشتهاند كه ظهور حضرت مهدى (عج) پس از غيبت همان رجعت است، در حاليكه چنين نيست. زيرا غيبت از نظر شيعه جز زندگى آن حضرت در اين جهان ماده به صورت يكفرد ناشناخته چيز ديگرى نيست و شيعه حضرت مهدى را زنده مىداند و در انتظار ظهور حضرتش بسر مىبرد. اما رجعت به معنى زنده شدن گروهى از مؤمنان و كافران وبازگشت آنان به دنياست و به هيچ روى با غيبت ارتباط ندارد. روايات رجعت در كتاب شيعه موجود است و هر كس با مراجعه به آنها در مىيابد كه هيچگاه در هيچ روايتى، قيام امام عصر را رجعت نخواندهاند و هرگز كسى آن حضرت را مرده نمىداند تا ظهورش را بتوان رجعت خواند.
به نقل از سایت Balagh.net
ادامه مطلب...
شیعه و رجعت
هيچگونه ترديدى نيست كه شيعه به رجعت دارد و همه دانشمندان بزرگ اين مكتب، اعتقاد به رجعت را از ويژگيهاى پيروان امامان معصوم (عليهم السلام) بر شمردهاند، تا بدانجا كه پيروى مذهب تشيع واعتقاد به رجعت متلازم يكديگر بوده و برخى از ياران و پرورش يافتگان مكتب «اهل بيت» با همين صفت معرفى شدهاند، و خرده گيران بر شيعه نيزهمين اعتقاد را وسيله نكوهش و خالفت خويش قرار دادهاند. علامه مجلسى بيش از پنجاه تن از عالمان شيعه را نام مىبرد كه اصل رجعت را پذيرفته و روايات مربوط به آن را در كتب خويش آوردهاند. از اين گروهند:
به نقل از سایت Balagh.net
ادامه مطلب...
رجعت در لغت به معناى «بازگشت» بكار مىرود و در اصطلاح به بازگشت گروهى از مردگان به اين جهان همزمان باقيام جهان حضرت مهدى (ع) گفته مىشود، و طبعاً بازگشت اين گروه قبل از فرا رسيدن رستاخيز خواهد بود. روى اين اصل گاهى از رجعت در شمار رويدادهاى قبل از قيامت ياد مىشود و گاهى در زمره حوادث مربوط به ظهور مهدى منتظر مذكور مىگردد. ولى بايد دانست كه مسأله رجعت از ديدگاه شيعه رويدادى است مستقل از دو موضوع ياد شده (قيامت - و ظهور حضرت مهدى«عج»)، اگر چه بين هر سه موضوع پيوند زمانى برقرار است .
به نقل از سایت balagh.net
ادامه مطلب...
از جمله در آن آمده: «به خانه على آمدم تا مگر او را به زبانى بيرون كشم. كنيزك فضّه كه به او گفتم:
ادامه مطلب...
